راستش توی سراشیبی خیلی تند زندگیم قرار گرفتم. شرایط بد کاری و مالی و روحی.

راستش دیروز بعد از مدتها جواب نامه ای که منتظر بودم از وزارتخانه در مورد کارم بیاد اومد. جواب منفی بود. به همین راحتی. گفته بودن جذب نیرو امکانپذیر نمیباشد.

با مدیر اداری صحبت کردم گفت دوباره و چندباره تلاش میکنم و به هر طریقی که شده جواب مثبت واسه جذبت رو میگرم ولی ممکنه که طول بکشه و این طول کشیدن ممکنه به فروپاشی زندگیم منجربشه. پس دعا کنید که اینطور نشه.

توی این شرایط که از اول سال حقوق نگرفتم حقوق آیناز رو هم ندادن. امروز که 12 خرداد ماهه هنوز حقوق اردیبهشت رو ندادن. تازه شنیدم قراره 200 هزاز تومان به صورت علی الحساب واریز کنند. حالا شما حساب کنید ما فقط ماهی 285 هزار تومان اجاره و قسط داریم.

فیش آب و برق و تلفن رو باید پرداخت کنم

و پول گاز رو به صاحبخانه

و فیش موبایل رو به مادر

و گوشت و مرغ و ماهی باید بخرم و

پودر شوینده هم جدا

و در این وانفسای زندگی همگان از بچه طلب میکنند

و دیگر هیچ

در این شرایط سخت به دلیلی که نمیدونم چیه صاحبخونه از درست کردن کولر هم طفره میره و ما هم از فرط گرما چاره ای جز تحمل این سختی رو نداریم و این سختی هم بر سختی های امروزه زندگی ما افزوده شده و ما هم بسان کشتی شکسته شده ای که دچار طوفانهای سهمگین دریا شده بدون هیچ اراده ای به این طرف و اونطرف کشونده میشیم و نمیدونم تا کی ما را یارای مقاومت در برابر شرایط سخت این زندگی عاشقانه اما طاقت فرسا خواهد بود. و تنها دلیل پایداری این زندگی همون چیزیی که شاید همه ما به دنبال اون میگردیم که جز عشق نمیشه نامی بر اون نهاد.

تو این شرایط سخت باید با روحیه بالا تو خونه حضور داشته باشم تا آیناز بتونه با روحیه بالا واسه امتحانات آماده بشه. و این شاید سخت ترین کار ممکنه واسه الان من باشه.

به هر حال تنها جمله ای که به ذهن میرسه و من همیشه تکرار میکنم این جمله خیلی قشنگه که شامل همه موارد زندگی میشه: این نیز هم بگذرد