خونه جدید رو قراره امروز که چهارشنبه است تحویل بگیریم و بریم اونجا رو تمیز کنیم الان خونه ای که توش هستیم شبیه کاروانسراست. همه چی کارتن شده ست هر وسیله ای بخوای نیست و توی کارتنه. چون صاحبخونه ما هم قراره بره و خونه رو فروخته و اونها هم شبیه ما هستند خونه کامل شبیه کاروانسراها شده.

راستش وقتی از در وارد پیلوت میشی و کارتن ها و پرده های شسته شده رو می بینی من که بی اختیار یاد صحنه هایی از زیر اسمان شهر می افتم که همه چی رو جمع کرده بودند و میخواستن برن . نمیدونم چرا ولی وقتی وارد خونه میشم یاد مهران غفوریان می افتم که داشت خداحافظی میکرد و کل اون خونه ای رو که واسه زیر اسمان شهر کرایه کرده بودند رو تحویل میداد.

خونمون بوی خدا حافظی گرفته. انگار که هیچ تعلقی به اونجا دیگه نداریم.

راستی دیروز قرارداد بستم. البته نه اونی که مد نظرم بود ولی خدا رو شکر. کار دوم رو هنوز خبری نشده دعا کنید زودتر درست بشه.

با ایناز تصمیم گرفتیم که ماشین رو ارتقا بدیم کلی زور زدیم و تقریبا 7 میلیونی جور کردیم دنبال ماشین سالم و تمیز میگردیم.

دعا کنید زودتر به شرایط ایده ال و ارمانی و عشقولانه برسیم دیگه داره خیلی طولانی میشه این دوران

راستی شما ماشین خوب سراغ ندارید ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

خونه جدید رو قوالنامه کردیم و قراره دوشنبه تحویل بگیریم.

راستش نمیدونم چه حکمتی توی این کارها ما بود که اینجوری شد یه روال خیلی جالب رو طی کردیم. اول خونه بعد جور نشدن وام بعد جور شدن یه وام دیگه با یه مبلغ کمتر. و ….

امیدوارم توی پست بعدی به طور قطعی خبر ورود به خونه جدید رو بدم.

راستش کارم داره کم کم درست میشه البته نه اونی که مد نظر من و رئیسم بود ولی هر چی که باشه از شرایط فعلی خیلی بهتره پس بازم دعا کنید که زودتر قرارداد ببندم.

یه شغل دومی هم پیدا کردم که قراره تا روز 2شنبه خبرم کنند. اگه جور بشه ممکنه نیاز باشه هر روز از ساعت 4 تا 12 شب اونجا باشم. با اینکه خیلی سخته ولی امیدوارم حداقل از نظر مالی تامینم کنه چون خیلی از نظر جسمی و روحی و روانی از من کار میگیره.

دعا کنید واسم

بالاخره بعد از گشتن های فراوان و پشت سر گذاشتن بحرانهای سخت و جدی توی زندگی بالاخره خونه ای که مورد پسند هر دومون باشه رو پیدا کردیم. و بالاخره پول پیش اون که 5 میلیون بود هم جور شد و قراره امروز عصری بریم واسه قول نامه نوشتن. البته قرار بود یه وام 5 میلیونی بگیریم که جور نشد و یه کم برنامه های ما رو به هم ریخت.

در مورد کارم هم کارهایی صورت گرفته دعا کنید زودتر شروع بشه شاید به لطف دعای شما دفعه دیگه با خبر خوش بیام.

راستی روز زن و روز مادر بر همه مادران و زنان و همسران و دختران و بانوان این مرز و بوم مبارک باشه.

زیاده عرضی نیست

اول باید عذرخواهی کنم از بابت غیبت طولانی مدت و هم بابت طولانی شدن این پست. هرچند که فقط خودم میخونمش.

توی هفته گذشته اتفاقات بسیار تاثیر گذاری در زندگی من افتاد. اول یه مشکل بزرگ خانوادگی بود که فعلا لاینحل باقی مونده و مسئله بعدی فروش فوری خونمون توسط صاحب خانه محترم بود که به فرصت 30 روزه داده تا خونه رو تخلیه کنیم.

حالا توی این وضعیت بسیار بد مجبوریم دنبال خونه بگردیم. نمیدونم کدوم شما توی این مدت دنبال خونه بودید. خیلی وضع خونه خرابه. بدترین خونه ها اجاره بالای 200 تومان داره. طرف زیرزمینش رو 3میلیون پیش و ماهی 300 هزار تومان میده. یا موقعیت های بسیار بدتر.

راستش طوری وضعیت خرابه که گاهی اوقات ادم بخاطر شرایط اقتصادی از ازدواج کردن پیشیمون میشه.

راستش دیروز یه مورد خیلی خوب پیدا کردیم که یه آپارتمان نوساز با پارکینگ و اسانسور و کابینت ام دی اف و …. با 3 میلیون پیش و ماهی 200 هزار تومان. همه چی در حد عالی فقط ایرادش اینه که 65 متر بیشتر نیست و ممکنه کمی دچار مشکل بشیم توی این خونه. دعا کنید واسم.

اتفاق مهم و تاثیر گذار بعدی یه پیشنهاد کاری وسوسه انگیز واسه من بود که از طرف یکی از دوستان پیشنهاد شد.

این شرکتی که از اون پیشنهاد دریافت کردم پروژهای بسیار بزرگی در سطح کشور انجام داده که اخرین کار مدیر و مسئول شرکت مشاور ارشد پروژه کارت سوخت بوده که با موفقیت انجامش داده. این شرکت دارای کارمندان و مهندسین بسیار متخصص و با نفوذه. اما تنها نکته ای که هست اینه که این شرکت بیشتر دنبال نیروی تمام وقت میگرده. ولی مشکل من اینه که کارم تو این اداره لعنتی تازه داره درست میشه کاری که تمام دوستان و همکلاسیهام دنبالش هستند. کاری که بعد از 2 سال انتظار داره کم کم درست میشه به طوری که همه اعضای این اداره از همکار هم اتاقیم گرفته تا ریاست مجموعه همه دنبال درست کردن کار من هستند. اما اگه اون شرکت برم دو حالت داره یا اینه که کارم رو میپسندند و میشه گفت نونم تو روغنه و با یک دنیای جدید روبرو میشم به طوری که ظرف یکسال اینده حقوقم  بالای میلیون خواهد بود ولی اگه نتونم انتظارات رو برآورده کنم بعد از کمتر از یکسال باید از اون مجموعه خداحافظی کنم. موندم چی کنم.

کسی میتونه کمک کنه

راستش تو چند روز گذشته رئیس من نبود. فرستادمش مشهد. از این بابت میگم فرستادمش که وقتی میخواست بره مشهد هیچ کس نتونست واسش بلیط بگیره چون خیلی دیر مطلع شده بود که باید برای یه دوره بره مشهد. من به لطف دوستان خوبی که دارم تونستم بلیط بگیرم تا بره و ما هم نفس راحتی بکشیم ولی درست بر خلاف انتظارم تمام کارهای رئیس سر من خراب شد و علاوه بر کارهای خودم مسئولیت رئیس رو هم به دوش کشیدم و خیلی سخت گذشت به طوری که گاهی اوقات وقتی به خونه میرسیدم پاهام بی حس بود و از خستگی حوصله هیچ کاری رو نداشتم.

به هر حال روزهای سختی رو میگذرونیم. راستی امروز میخوام بریم اون خونه رو قولنامه کنیم دعا کنید که دعای همه شما خیلی کارگشاست.

بالاخره این تعطیلات هم تموم شد بعد از تعطیلات هم اینترنت اینجا قطع شده بود و ما هم محروم

تو این تعطیلات حسابی با این مهمون تازه وارد گرم گرفتیم و سعی کردیم خوش بگذرونیم

روز جمعه با یکی از دوستان و ایناز رفتیم به منطقه الموت قزوین. نمیدونم اسم منطقه الموت رو شنیده اید یا نه. اونجا مقرر فرماندهی حسن صباح بوده که فرقه اسماعیلیان رو به وجود آورده بودند. جای بسیار قشنگی که اگه مسیرتون خورد حتما یه سر بزنید البته این منطقه اونقدر بزرگ هست که اگه یک هفته بمونید هم نمیتونید همش رو بگردید چون که 247 پارچه ابادی داره.

خیلی خوش گذشت جای شما خالی

این روزها روزهای امتحانات اینازه. ولی درس نمیخونه و منم خیلی ناراحت از بابت درس نخوندش. خیلی فکر کردم تا راهی پیدا کنم که درس بخونه راهی پیدا نکردم که بتونم راضیش کنم درس بخونه. تنها راهی که به ذهنم رسید تا بتونم خودم رو ارضا کنم اینه که واسه فوق درس بخونم البته رشته تاریخ نه رشته ای که لیسانس گرفتم. خاله ایناز فوق تاریخ داره امیدوارم کمکم کنه.

به هر حال این رشته ای هست که از بچگی به اون علاقه داشتم. دعا کنید بتونم این رشته رو بخونم

از یه طرف امتحانات آیناز شروع شده. قرار بود دوشنبه ساعت 6صبح حرکت کنیم بریم و 4شنبه عصری برگردیم اما تاریخ امتحانات ایناز که اعلام شد مشخص شد که دوشنبه ساعت 11 امتحان داره و ما مجبوریم تا ساعت 1بمونیم بعدش هم مجبوره بره اداره چون رئیسش گیر داده که باید بیای اداره.

از یه طرف شلوغی جاده از طرف دیگه مشکلات مالی از طرف دیگه رسیدن مهمون از ارومیه باعث شد این تعطیلات از شمال رفتن محروم بشیم. ما تابستون قبل رفته بودیم ارومیه مهمون این خانواده بودیم حالا بعد از چندین بار دعوت کردن قراره بیان اینجا اگه نباشیم بد میشه.

به هر حال باید این تعطیلات رو خونه باشیم و قید تلویزیون رو هم بزنیم چون جز اعصاب خرد کردن چیز دیگه نداره. فعلا هم که از ماهواره محرومیم.

تنها راهی که به ذهنم میرسه اینه که کتاب بخونم. کتاب سینوهه رو شروع کردم شاید توی این تعطیلات تمومش کنم

راستش دیروز بعد از مدتها جواب نامه ای که منتظر بودم از وزارتخانه در مورد کارم بیاد اومد. جواب منفی بود. به همین راحتی. گفته بودن جذب نیرو امکانپذیر نمیباشد.

با مدیر اداری صحبت کردم گفت دوباره و چندباره تلاش میکنم و به هر طریقی که شده جواب مثبت واسه جذبت رو میگرم ولی ممکنه که طول بکشه و این طول کشیدن ممکنه به فروپاشی زندگیم منجربشه. پس دعا کنید که اینطور نشه.

توی این شرایط که از اول سال حقوق نگرفتم حقوق آیناز رو هم ندادن. امروز که 12 خرداد ماهه هنوز حقوق اردیبهشت رو ندادن. تازه شنیدم قراره 200 هزاز تومان به صورت علی الحساب واریز کنند. حالا شما حساب کنید ما فقط ماهی 285 هزار تومان اجاره و قسط داریم.

فیش آب و برق و تلفن رو باید پرداخت کنم

و پول گاز رو به صاحبخانه

و فیش موبایل رو به مادر

و گوشت و مرغ و ماهی باید بخرم و

پودر شوینده هم جدا

و در این وانفسای زندگی همگان از بچه طلب میکنند

و دیگر هیچ

در این شرایط سخت به دلیلی که نمیدونم چیه صاحبخونه از درست کردن کولر هم طفره میره و ما هم از فرط گرما چاره ای جز تحمل این سختی رو نداریم و این سختی هم بر سختی های امروزه زندگی ما افزوده شده و ما هم بسان کشتی شکسته شده ای که دچار طوفانهای سهمگین دریا شده بدون هیچ اراده ای به این طرف و اونطرف کشونده میشیم و نمیدونم تا کی ما را یارای مقاومت در برابر شرایط سخت این زندگی عاشقانه اما طاقت فرسا خواهد بود. و تنها دلیل پایداری این زندگی همون چیزیی که شاید همه ما به دنبال اون میگردیم که جز عشق نمیشه نامی بر اون نهاد.

تو این شرایط سخت باید با روحیه بالا تو خونه حضور داشته باشم تا آیناز بتونه با روحیه بالا واسه امتحانات آماده بشه. و این شاید سخت ترین کار ممکنه واسه الان من باشه.

به هر حال تنها جمله ای که به ذهن میرسه و من همیشه تکرار میکنم این جمله خیلی قشنگه که شامل همه موارد زندگی میشه: این نیز هم بگذرد

خانم همسر واسه گرفتن کارت ورود به جلسه امتحانات پایان ترم به دانشگاه رفته بود که اطلاع داده بودن که همه واحدهاش به علت غیبت حذف شده که ثمر این خبر ناخوشایند گریه ای به اندازه ای چند ساعت بعد خوابی به مدت چند سال دیگه بود. یعنی عملا زندگی ما از ساعت 3 تا 10 شب تعطیل. البته خوشبختانه دیروز خونه خودمون نبودیم که اگه اینجور بود جو خیلی سنگین میشد. به هر حال با پیگیری هایی که کردیم متوجه شدیم که همه درسهاش حذف نشده و فقط یه دونه از اونها که واحدی عمومی هست در خطر حذف شدنه و اگه زودتر استادش رو پیدا کنیم این احتمال هم از بین میره.

خلاصه تصمیم گرفتیم از امروز بیشترین وقت رو توی خونه سپری کنیم تا خانم همسر به درسهای عقب افتاده برسه و منم توی بعضی مباحث که تخصص کافی دارم کمکش کنم. دعا کنید این ترم با خوبی و خوشی و پاس شدن واحدها بگذره تا یک موج و تلاطم تازه دوباره وارد زندگی ما نشه.

راستی کسی جزوه ++C داره محض رضای خدا دست ما برسونه.

دیروز رفتم و دستگاه جناب مدیر قبلی رو راست و ریس کردم و در مورد یه مقاله که داده بودم بخونه کلی صحبت کردیم کلی نصیحت کرد منو و یک سری تجربیات شخصییش رو خصوصا در حیطه کارهای اداری یادم داد که شاید 10 سال طول میکشید اونها رو درک کنم. به هر حال کلی از محضر ایشون استفاده کردم و کیفوووووووووووووووور شدم.

به هر حال از امروز قراره یه مرحله جدیدی از زندگی رو تجربه کنیم که قراره همه چی تو درس خوندن خلاصه بشه البته اگه خانم همسر بتونه تنبلیش رو کنار بذاره

محل کار که مثل هر روز بود. فرقی با روزهای دیگه نداشت جز اینکه کارها سنگین تر شده بود. دیروز مجبور بودم آماری رو تهیه کنم که نیاز به چشم دوختن به مانیتور داشت به طوری که وقتی امار تهیه شد از شدت چشم درد کامپیوترم رو خاموش کردم و دیگه کلا کارم رو تعطیل کردم اخه واقعا نمیتونستم به صفحه مانیتورم نگاه کنم. به هر حال ساعت 1 راهی سالن ورزش شدم. و به قدری اونجا تخلیه انرژی شدم که تقریبا به صورت جنازه به خونه رسیدم. طوری که نای حرکت کردن رو نداشتم. به هر حال بعد از دوش گرفتن و خوردن نهار به محض اینکه قصد استراحت کردن داشتم خانم همسر سر رسید و کلید کرد که حتما باید یه سر بریم بیرون تا روحیه اش عوض بشه.

به هر حال بیرون زدن از خونه همانا و چیزی نزدیک به 100 کیلومتر راه طی کردن همان. یه مسیر کوهستانی رو رفتیم و رفتیم و رفتیم تا به یه روستای خوش آب و هوا رسیدیم.  جایی که از طرف یونسکو به عنوان پایگاه گردشگری در منطقه خاورمیانه انتخاب شده. به هر حال از آب و هوای مطبوع بسی استفاده کردیم

ولی توی این اب و هوا خانم همسر سر حال نبود اصلا سر حال نبود به هر حال رسیدیم خونه شروع کرد گریه کردن. همش ناراحتی و اعصاب خردی. میگفت ناراحتم نمیدونم از چی میگفت خیلی پرخاش گرم خیلی روحیه ام داغونه ….

به هر حال تا اخر شب یا اظهار ناراحتی کرد یا گریه کرد یا به نوعی با اعصاب مثل شیشه من بازی کرد. من که همکار وراجم حسابی تو اداره مخم رو شستشو میده حالا خونه هم شده بود قوز بالا قوز .ولی با این اوصاف میتونم بگم که زندگی دیروز عشقولانه توام با ناراحتی بود .

دیوانه شدم خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا